Gospodarka turystyczna staje się jedną z najważniejszych gałęzi gospodarki na świecie. Szacuje się, że w 2000 roku światowe dochody z turystyki i podróży wyniosły 3,6 biliona dolarów (prawie 11% światowego Produktu Krajowego Brutto), a do roku 2010 osiągną 6,6 biliona dolarów (prawie 12% światowego PKB). Według ogłoszonych w 2001 roku danych Światowej Organizacji Turystyki (WTO) w 1999 roku na świecie odnotowano 650 mln międzynarodowych podróży turystycznych. Światowa Organizacja Turystyki szacuje, że do roku 2020 liczba międzynarodowych podróży wzrośnie do ponad 1,5 mld, a wydatki do 2 bln USD. Należy podkreślić, że Europę Środkowo - Wschodnią w 1999 roku odwiedziło prawie 90 mln turystów. Liczba ta do roku 2020 może wzrosnąć do 223 mln, co oznaczałoby tempo wzrostu w granicach 4,8% rocznie.

       Wraz ze zmianą modelu gospodarczego Polska rozwija wyraźnie sektor usług turystycznych. Jednocześnie zmienia się model turystyki jako funkcji czasu wolnego z pobytowo-wypoczynkowej na turystykę aktywną i wyspecjalizowaną. Sądzimy, że Polska utrzyma dotychczasową pozycję na rynku turystycznym, a zatem liczba turystów będzie stale wzrastać. W tym celu musi zostać wypracowana bogata oferta i różnorodny zakres usług w zakresie turystyki wyspecjalizowanej. Ten rodzaj turystyki wywodzi się z krajoznawstwa i służy realizacji pasji poznawczych uczestników. Jednak świadome podróże w celach poznawczych powinny posiadać uzasadnione podstawy merytoryczne. Geografia jest bez wątpienia tą dyscypliną naukową, która tworzy merytoryczną bazę dla turystyki wyspecjalizowanej.

       W tym dziale turystyki coraz większą rolę pełnią wyjazdy w tereny atrakcyjne przyrodniczo, o wysokich walorach geologiczno-geograficznych. Obserwuje się także zmianę kierunku zainteresowań podróżniczych uczestników z obszarów tradycyjnych ku obszarom bardziej egzotycznym oraz Europie środkowo - wschodniej i północnej.

       Planowane Studia Podyplomowe „Turystyka wyspecjalizowana (dla organizatorów turystyki i urzędników samorządowych)” mają na celu podniesienie kwalifikacji osób bezpośrednio związanych z organizacją ruchu turystycznego i przygotowujących merytoryczne zaplecze dla turystyki wyspecjalizowanej (w tym organizatorów turystyki, urzędników samorządowych oraz innych specjalistów). Istotne jest, aby stworzyć silną podbudowę edukacyjną dla wymienionego grona planowanych odbiorców. Organizacja i zarządzanie ruchem turystycznym wymaga znajomości wielowarstwowych, często interdyscyplinarnych treści i posiadania wysokich umiejętności (w tym pogłębionej wiedzy o: środowiskowych uwarunkowaniach turystyki, zasadach planowania przestrzennego na potrzeby turystyki, GIS, kartograficznych metodach obrazowania i orientowania, informatyzacji, kulturowych podstawach turystyki itp.).

       Istotne jest także przygotowanie słuchaczy do organizowana turystyki w nowych obszarach – terenach poprzemysłowych i poeksploatacyjnych. Bowiem wraz ze zmianą dominujących funkcji gospodarczych na obszarach miejsko-przemysłowych wzrasta w tych terenach rola turystyki specjalistycznej. Pracownicy Urzędów Miejskich, Powiatowych, Wojewódzkich i Marszałkowskich powinni dostrzegać specyficzne walory krajobrazu inżynieryjnego jako swoistego „produktu turystycznego” oraz rozumieć potrzebę wprowadzania kierunku zagospodarowania turystycznego do strategii rozwoju swoich gmin, powiatów, województw itd. Krajobrazy cywilizacyjne wymagają bardzo rozsądnej waloryzacji w celu ich ochrony i upowszechnienia jako zabytków dziedzictwa narodowego. Wymaga to znajomości wartości zespołów krajobrazowych regionu śląskiego i innych antropogenicznie przekształconych regionów Polski. Istnieje pilna potrzeba promowania tej wiedzy, aby jak najszybciej mogła przekładać się na umiejętności odpowiedzialnego tworzenia wielofunkcyjnego wizerunku naszego kraju.

       Zadaniem studiów jest także uwrażliwienie uczestników na problemy racjonalnej ochrony środowiska przyrodniczego oraz realnych zagrożeń środowiska, które pojawiają się wraz z narastaniem ruchu turystycznego.

       Program szkolenia dostosowano do zróżnicowanych oczekiwań słuchaczy. Program studiów służyć będzie także realizacji zobowiązań Polski zawartych w traktacie unijnym w zakresie konieczności przestrzegania zasad zrównoważonego rozwoju w różnych sferach życia gospodarczego oraz realizowania tzw. Europejskiej Konwencji Krajobrazowej. Dotychczasowa edukacja w tym względzie była niewystarczająca. Turystyka w tym zakresie powinna pełnić rolę szczególną - poprzez krajoznawstwo wpływać na podnoszenie świadomości wartości przyrodniczo-kulturowych regionów oraz na rozwój tożsamości regionalnej uczestników.
       Osiągnięcie powyższych celów gwarantuje akademicka kadra profesorów, doktorów habilitowanych oraz adiunktów Wydziału Nauk o Ziemi oraz zaproszonych gości z innych ośrodków akademickich i podróżników o najwyższych kwalifikacjach. Planowani do prowadzenia zajęć wykładowcy prowadzą badania specjalistyczne w różnych regionach świata i śledzą najnowsze trendy rozwoju turystyki światowej. Osoby te są często przewodnikami wycieczek specjalistycznych dla międzynarodowego grona profesorów podczas kongresów i międzynarodowych konferencji. Wielokrotnie zaangażowani byli w organizację turystyki specjalistycznej dla studentów, nauczycieli, a także gości Uniwersytetu Śląskiego. Część kadry prowadziła badania oraz uczestniczyła w wyprawach ekstremalnych w niedostępne obszary Patagonii, Alaski, Spitsbergenu, Himalajów, Islandii, Kilimandżaro oraz innych rejonów Afryki, Azji, Ameryk.

       Planowane studia podyplomowe wypełniają lukę edukacyjną, która istnieje w tym zakresie kształcenia oraz przyczyniają się do realnego podniesienia kwalifikacji szerokiego grona słuchaczy z różnych środowisk, w tej prężnie rozwijającej się gałęzi gospodarki jaką jest turystyka wyspecjalizowana.